Σ όπως Σιωπή Η Σιωπή είναι χρυσός λένε κάποιοι. Μην τους πιστεύετε, η Σιωπή είναι Σιωπή, άλλοτε απλή , συχνά θυμωμένη, άλλοτε αθόρυβη, συχνά ηχηρή, καμιά φορά εκκωφαντική. Αυτή είναι η δική μου γνώμη κι αν δεν με πιστεύετε ακούστε το Συριστικό σσσσσσιωπή, αυτό αρκεί για να πείσει και τον πιο δύσπιστο Σσσσσσσσσσσσσ.. Συμφωνούμε λοιπόν πως η Σιωπή είναι Σιωπή και βέβαια δεν είναι χρυσός, ούτε πλατίνα ούτε κανένα άλλο πολύτιμο μέταλλο, Σίδηρος ίσως. Σίδηρος συμπαγής, γκρίζος, ομοιογενής, έχει μεγάλο ειδικό βάρος, προσέξτε τις λέξεις με-γά-λο ει-δι-κό βά-ρος , βαραίνει στις πλάτες που βαδίζουν καμπουριαστές και θα έχετε προσέξει με πόση έκπληξη ορθώνονται στο άκουσμα μιας απλής καλημέρας. Βαριά και συνήθως απλή, ακατέργαστη η Σιωπή, άλλοτε ελαφρά Σκουριασμένη άλλοτε περισσότερο, τόσο όσο να τρίζει απειλητικά εκείνο το Συριστικό Σ κι αυτό το κάνει κυρίως τα βράδυα, δεν θέλει να έχει μάρτυρες. Μερικές φορές είναι κατεργασμένη όπως ένα τσεκούρι που χτυπάει ρυθμικά να ρίξει το δέντρο κι εκείνο κάνει πως αντιστέκεται μα γρήγορα υποκύπτει στη γοητεία του ξυλοκόπου. Άλλοτε είναι περίτεχνη σαν κιγκλίδωμα, αυτό που φυλακίζει ό,τι πολύτιμο και διαχωρίζει το μέσα από το έξω. Αυτή η Σιωπή έχει μεγάλη δυναμη να καταλύει ανθρώπους μέσα σε Σχέσεις, να καταλύει Σχέσεις. Αυτό που απομένει είναι μια βουβή κραυγή απελπισίας μέσα από Σφιγμένα δόντια. Σίγμα λοιπόν, Συριστικό για τη Σιωπή όπως το Σύρσιμο από κουρασμένα θέλω σε Σκοτεινά Σιωπηλά δώματα. Σσσσσσ σσσσσ

copyright © Δέσποινα Δεληγιαννίδου