Βιβλία που διάβασα.

ΑΠΟΤΥΠΩΜΑ 

ΈΦΗ ΧΡΥΣΟΥ

Μολύβι

Το μολύβι πρέπει να είναι

καλά ξυσμένο κι αιχμηρό

σαν κάννη όπλου

που σημαδεύει

ακριβώς στον κρόταφο.

Για να γίνουν τα γράμματα 

λέξεις

και οι λέξεις φωτιά

κι ακαριαία βολή.

Ίσια μέσα στο κεφάλι.

Να γεννηθούν νέοι καρποί

ελευθερίας, αντίστασης,

ζωής.

         © copyright Ars Noctuna

 

 Το Λεωφορείο του Βιβλιοστασίου

Έκανα μια στάση, όχι γιατί έφτασα στον προορισμό μου, αλλά γιατί το είχα ανάγκη. Η καθημερινότητα έμοιαζε να κυλάει σαν ένας ατελείωτος δρόμος χωρίς πλαϊνές εξόδους, και εγώ είχα ανάγκη να βγω από αυτόν, έστω για λίγο.

Το διάβασμα πάντα με χαλαρώνει, με ταξιδεύει, με πηγαίνει σε μέρη όπου ο χρόνος μοιάζει να σταματά. Γι’ αυτό και μπήκα στο λεωφορείο του Βιβλιοστασίου. Μια περίεργη διαδρομή ξεδιπλωνόταν μπροστά μου, γεμάτη λέξεις που έτρεχαν σαν ρόδες πάνω στη σελίδα.

Η φωτεινή ένδειξη στο ταμπλό έγραφε: "Επόμενη στάση: Μυστήριο". Ήταν μια στάση που υποσχόταν περιπέτειες, ίσως και σκοτεινές αποκαλύψεις. Οι επιβάτες γύρω μου είχαν βυθιστεί στις δικές τους διαδρομές, διαβάζοντας βιβλία που μόνο εκείνοι μπορούσαν να δουν. Κανείς δεν μιλούσε, αλλά η ατμόσφαιρα έβραζε από φαντασία.

Εγώ, όμως, ήξερα πως η δική μου στάση δεν ήταν το Μυστήριο. Κάπου πιο μακριά, με περίμενε κάτι άλλο. Μα πώς θα την έλεγαν τη δική μου στάση; "Ηρεμία"; "Έμπνευση"; Ή μήπως "Αναγέννηση";

© 14/1/2025 1-vivliostasio.blogspot.com