Χαμογέλα, ρε... τι σου ζητάνε;
Oι σελίδες του έχουν πια κιτρινίσει. Δεν θυμάμαι πόσο χρονών ήμουν όταν το διάβασα κάπου στα 18-20. To άνοιξα τότε και το διάβασα, το κράτησα.
Ανήσυχη ψυχή είμαι, στοχαστική. Κοιτάω τον κόσμο γύρω μου και δεν συμβιβάζομαι . Δεν φοβάμαι να σκέφτομαι.
Κάποιες φράσεις έχουν μείνει μέσα μου, όπως αυτή:
