Η «Φωτιά στο παρελθόν» είναι μία δυνατή ανάγνωση για όσους αναζητούν κοινωνικό μελόδραμα με πυκνή ατμόσφαιρα, ψυχική ένταση και ενδοσκοπικές αναλαμπές. Ωστόσο, η αίσθηση ότι «κυλάει μπρος-πίσω» και οι επαναλαμβανόμενες περιγραφές μπορούν να κουράσουν. Αν θέλετε να εξερευνήσετε τις ευαίσθητες ισορροπίες της εξουσίας, της κακοποίησης και της κοινωνικής υποκουλτούρας της εποχής, η Μπουρίκα εδώ πετυχαίνει πολλά.
Οι χαρακτήρες είναι πολυδιάστατοι: η Ισμήνη ψυχρή αλλά αποφασιστική, η Αρετή ευάλωτη, ο Φίλιππος αθώος αλλά εμπλεκόμενος στο ένδοξο παιγνίδι τους.
Το μοτίβο της καμαριέρας που πέφτει θύμα εκφοβισμού (ή σεξουαλικής κακοποίησης), του παράνομου παιδιού του αφεντικού, είναι έντονο — και δυστυχώς αναδεικνύει την κοινωνική πραγματικότητα της εποχής.
Αδυναμίες: κάποια σημεία κολλάνε σε επαναλαμβανόμενες λεπτομέρειες ή αναδρομές — έχεις την αίσθηση ότι γυρίζει μπρος–πίσω χωρίς να προχωρά πραγματικά.
Θυμίζει αρκετά ελληνική ταινία, με καλοδουλεμένη πλοκή.
