Πόνος ανάδελφος
Πόνος ανάδελφος
Ξεχειλίζει ο πόνος από παντού.
Τρυπώνει απ' τις χαραμάδες...
Κυλιέται στα βρόμικα πεζοδρόμια,
στα σοκάκια κ στις γειτονιές,
στους δρόμους κ τις λεωφόρους σέρνεται.
Σε έρημα πάρκα κ στα παγκάκια αποκοιμάται
έναν ύπνο- θάνατο ...
Παγώνει το αίμα αντάμα με τον τρόμο
που καταλαμβάνει τις υπάρξεις .
Δέκτες κ πομποί της απόγνωσης γινόμαστε
κ η συνέχεια διαιωνίζεται αενάως .
Λυτρωτικές αντανακλάσεις ξεπετάγονται,
θαρρείς, απ' το πουθενά .
Ένας ήλιος ζεσταίνει γλυκά τις καρδιές
κ ο ορίζοντας που στενάζει
υπό το βάρος ουρανού κ θάλασσας,
στέλλει δάκρυα παρηγορίας
στις αλύτρωτες ψυχές.
Ο πόνος γίνεται ανάδελφος
κ συμπορεύεται με τον ενιαυτό μας
σε τούτο το μοναχικό ταξίδι της ζωής.
Λούλα (Ίρις)
